ตั้งวงเล่า......
วันนี้ มีนัดกับบุคคลสำคัญ
ก่อนอื่น ต้องเล่าความหลังกันซักกะหน่อย ...
หนู( หลง) เข้าไปในไดของพุชาย ( โสด) คนนึงฮะ
ครั้งแรกที่เห็น ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงแค่เห็นว่า "ปาก" ของเฮียแกน่ารักดี
เหมือนปากเด็ก ที่ยังดูดนมอยู่ ( แต่ตอนนี้เฮียแกคงไม่ได้ดูดนมแล้ว แต่ปากเป็นยังง้านมาตั้งแต่เิกิด)
ก็อ่านไดของเฮียแก ก็พบว่า เฮียแกอยู่ที่พนมเปญ และมีเด็กในบาร์( เล่า)ทักแกว่า
เฮียหน้าคล้ายพลเมืองชาวพนมเปญ ( หน้าเขมรนั่นเอง )
หนูอ่านดูก็ขำฮะ ..... แต่ความจริงแล้วเฮียแกก็คล้ายมากนะฮะ แบบว่า
ถ้ายืนปะปนกะคนเขมรเนี่ย .... ดูไม่ออกทีเดียว โฮะๆๆๆๆ
จากนั้น หนูก็ติดตามไดของเฮียแกเรื่อยมา
และติดใจอิตรงที่ เป็นคอเล่า เหมือนกัน .... จึงอยากอ่านไดของเฮียแกดู
เวลาผ่านไป .... ไวเหมือนโกหก .... หนูก็ได้แต่งงาน เป็นฝั่งเป็นฝา
ปล่อยให้เฮียแกอ้างว้างไปตามลำพังอิกครั้ง ( ฮ่าๆๆๆๆๆ พูดซะเน่า )
และเมื่อไม่นานมานี้ ... เฮียแกก็ส่งของสำคัญมาให้หนู ..... 2 อย่าง ...
( ไม่ใช่อันนั้น กะ อันนั้นนะฮะ แบบว่า หนูแต่งงานแล้ว คงรับไว้ไม่ได้อิกแล้ว โหะๆๆๆๆ )
คือ ......สิ่งนี้ ( 1 ใน 2 สิ่งที่ได้มา )

หนูอ่านเล่ม 2 จบก่อนเล่มที่ 1 เพราะธรรมชาติของหนูจะคิดไว้เสมอว่า
" ครั้งที่ 2 -3 -4 ...... มักจะดีกว่าครั้งแรกเสมอ "
คือ ครั้งแรก คนเรามักจะไม่กล้า ไม่คุ้น ไม่มีลีลาที่น่าประทับใจพอ ( พูดเรื่องไรวะเนี่ย )
แต่ครั้งที่ 2 และต่อๆไป จะมีประสบการณ์ กล้าขึ้น ลีลามากขึ้น ....
ดังนั้น หนูจึงมักจะอ่านหนังสือ หรือดูหนังภาค 2 ก่อนภาคที่ 1
เพราะมันจะมีความมันส์ ความกล้าของผู้สร้างแสดงไว้ให้เห็นมากมายแล้ว
และหนังสือของเฮียแกก็เช่นกัน ........
วันนี้ .... หนูหยิบเอาหนังสือเฮียแกมาวิจารณ์ .......
แต่ตัวหนูเองก็ไม่รู้หรอกฮะ ว่าเค้าวิจารณ์หนังสือกันยังไง ...... เอาเป็นว่า
นำเสนอในแบบของหนูก็แล้วกัน ......
คือ ... หลายๆคนคงอ่านหนังสือที่คำนำ สารบัญ และเนื้อเรื่องก่อน ใช่มั๊ยฮะ ..
แต่หนูอ่านด้านหลังก่อน ...
ก็เจอ..... " เกี่ยวกับผู้เขียน " ...
ก็รู้ว่า เฮียแก ไม่ธรรมดา ทั้งหน้าที่การงาน การศึกษา อายุ ( ยกเว้นเรื่องหน้าตา )
จากนั้นก็กลับมาอ่านคำนำ .....ก็รู้ว่า ทำไมหนังสือของเฮีย ต้องมีเล่ม 2 ....
ป้าดดด!!!! ไอ้หนูก็คิดว่ามีผู้อ่านวิงวอนให้เขียนต่อเล่ม 2 ซะอิก .......
อะ .... คราวนี้มาดูที่เนื้อเรื่อง ......
หนูเองก็บรรยายไม่เป็น แบบว่า " เหมือนจักรยานมาแผ่ซ่านอยู่ในความรู้สึก "
ก็ดูจะบ้าเกินไปหน่อย .....
เอาเป็น ........ว่า
หนังสือของเฮียแกมันมีอะไรมากกว่าที่คนทั่วๆไปคิดกัน
ใช่ฮะ ก็มีเรื่องหลักๆ ซึ่งมันก็เป็นไปตามชื่อหนังสือ
แต่นอกเหนือจากนั้น ซึ่งหนังสือบางเรื่องไม่มี ก็คือ ... ข้อคิด...
ข้อคิดบางอย่างของคนที่อายุมาก คนที่มีประสบการณ์ในการใช้ชีวิตมามาก
พูด เสนอแนะเพื่อเป็นแนวทางให้กับคนที่ประสบการณ์ยังน้อย ( อย่างหนู)
สิ่งหนึ่งที่หนูเห็นด้วยกับเฮียก็คือ
" ยังหาเงินเองไม่ได้ ก็อย่าริอ่านกินเหล้า เที่ยวเตร่
ผลาญเงินพ่อแม่ สร้างความทุกข์ให้กับตน และบุพการีไปวันๆ "
หนูเคยคิดอย่างเฮียนะฮะ และเคยเตือนใครหลายๆคนเกี่ยวกับการเที่ยว การกิน การดื่ม
" ถ้ายังแบมือขอเงิน ก็อย่าคิดที่จะจับแก้ว จับขวดเลยว่ะ เสียดายเงินพ่อแม่ "
นอกจากเรื่องนี้แล้ว เรื่องอื่นๆ เช่นความรับผิดชอบต่อชีวิต หน้าที่การงานของตนก็เป็นสิ่งสำคัญ
รวมถึงเรื่องการคบกับใคร เพื่อนกิน เพื่อนเที่ยว มิตรภาพ การดูแลเอาใจใส่สมาชิกในสมาคม
ไม่ว่าจะอยู่ในท่วงท่า ลีลาแบบใด ก็ถูกเขียนไว้ในหนังสือเล่มนี้
สำหรับหนูเอง การที่ได้อ่านงานเขียนของคนที่เรารู้จัก
การเห็นหน้า ( แม้แค่ในได) ได้อ่านหนังสือที่เจ้าของเค้า่มอบให้
มีลายเซ็นกำกับไว้( ให้ปั๋วสอบสวนเล่น) ก็เป็นสิ่งที่เจ๋งอย่างหนึ่งในชีวิต
เพราะน้อยนักฮะ สำหรับคนที่อยู่บ้านนอก ที่จะได้ลายเซ็นชองผู้เขียน
กำกับไว้ในหนังสือที่เราอ่าน .....
หนูเอง หนังสือเล่มแรกที่มีลายเซ็นเจ้าของ คือ พจนานุกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์
ของ ดร.วิทย์ เที่ยงบูรณธรรม นอกนั้นก็ไม่มีเล่มใดๆที่จะมีคนเซ็นให้
นอกจากว่าเพื่อนยืมไปอ่าน แล้วเจิมให้เพื่อเป็นศิริมงคล ......
สรุป.....
หนังสือเล่มนี้มีอะไรมากกว่า เรื่องเมาๆของคนในวงเหล้าฮะ
และสิ่งที่หนูสังเกตุได้จากการอ่านหนังสือนี้ก็คือ เฮียแกเป็นคนที่ " เจ๋ง " คนนึง
เป็นพี่ที่น่านับถือคนนึง ...... ( 10 บ.ค่าชื่นชม )
ปล. แต่ไม่ยักกะมีเรื่องแฟน ของเฮียแกปรากฏ แม๊ซักกะติ๊สสสส ... ซักบรรทัดในหนังสือ ....
แต่ไม่ได้หมายความว่าเฮียแกชอบสีม่วงนะฮะ เพราะเฮียแกก็ประกาศไว้ชัดเจนแล้ว ในหนังสือ...
แสดงว่าที่โสดเนี่ย เพราะสมัครใจเองใช่มะฮะ ?????
2. ซาแดงว่าเอ็งยังอ่านไม่หมดทุกตอน มีเว้ยเรื่องแฟนน่ะ แต่ไม่เยอะหรอก มันเป็นหนังสือนินทาชาวบ้าน จะมาเผาตัวเองไปทำำไม ชิชะ
3. เรื่องสมัีครใจโสด อันนี้ยอมรับ ช่วงไหนบอกแม่ว่ามีแฟน แม่ก็จะเปรย ๆ ว่า "แล้วเค้าจะทนลูกแม่ได้เหรอลูก" ดูสิ ขนาดแม่ยังไม่เข้าข้าง ฮ่วย!
4. สิบบาทไม่ให้ แต่เดือนหน้าเอ็งลงมาเืมืองกรุง จะเลี้ยงหนึ่งเมา!
สุดท้าย... อย่าคิดนะว่าไม่รู้ ว่าแกแอบด่าช้่านอยู่ ว่า...แก่!
ตามกระบะลดราคาอาจจะมีนะ 555
(แล้วใครไม่รู้ทันสปุ๊) ตอบ "โบตุ่น" ๕๕๕๕๕๕๕
๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
เรื่องเกี่ยวกับผู้เขียนนี่ท่าทางจะน่าสนใจเป็นลำดับต่อมา
สปุ๊เองก็น่าสนใจนะ
มีเวลามาช่วยพี่เขาเขียนท่าจะอ่านมันใช่น้อย
^^
ต้องไปยืนอ่านบ้างซะแล้ว (อ่าวไม่ซื้อ?)
ถ้าอ่านแล้วดีก้อซื้องายยย
เล่มนี้พี่ลิงเดินเฉี่ยวไปเฉี่ยวมาอยู่หลายพัก
ไม่ยักหยิบติดมือมา
ค่าที่ไม่ได้หยิบมาพลิกซ้ายพลิกขวาเข้าไปอ่านเลยหง่ะ
เห็นแต่ปกเฉยๆ ก็ยังนึกอยู่ว่าจะคล้ายหนังสือเรื่อง "พันธุ์หมาบ้า" หรือป่าว
เดี๋ยวรองานหมดคงได้มีเวลาเดินร้านหนังสือล๊ะคับ
คิดถึงน้องเหม่งเน้อ
๕๕๕๕๕๕๕
-----------
บุญรักษาคับ